Sevgilim… 3 yıl önce bugün SÖZ verdik birbirimize, “Hep yan yana, el ele, diz dize, gönül gönüle olacağız.” diye. Tüm endişelerimizi, korkularımızı, acılarımızı, hayatlarımızdaki saçmalıkları yakıp ardımızda bıraktık o gün. Külleri çoktan savrulup yok oldu bile. Yepyeni bir sayfa açtık hayatımızda o gün, uzun ve mutlu bir roman olsun diye.

Son 3 yıldır; birlikte gülüp birlikte ağladık, birbirimizin yaralarını sardık ki her seferinde ortak yara aldık, en fırtınalı zamanlarda birbirimizin güvenli koynuna sığındık, şimdi 15 aylık olan minik bebeğimize birlikte sarıldık, birlikte uyuyup birlikte uykusuz kaldık, korkulu rüyalarımızı birbirimize anlatıp en tatlı uykulardan da birlikte uyandık, ruhumuzun en büyük acılarını ve kalbimize en çok dokunan mutlulukları birbirimize anlattık, birlikte sinirlenip birlikte sakinleştik… ve en önemlisi, birbirimizin ruhunu, gönlünü hiç incitmedik.

Birbirimize arkadaş olduk, dost olduk, sırdaş olduk; yeri geldi abla abi, yeri geldi anne baba olduk, ikimiz bir olduk. Biz seninle ve kızımızla güzel bir aile kurduk.

Birbirimizi çok iyi tanıyoruz artık; aklımızdan geçenleri okuyor, kalplerimizin sesini duyuyoruz. Bir bakış, tek bir bakış yetiyor birbirimizi anlamaya ve derinden hissetmeye. Çok seviyoruz ve her geçen gün daha çok, daha çok seveceğiz biliyorum.    

3 yıldır yaşadığımız her an ve her şey için minnettarım. “BİZ” olmak öyle güzel ki her gün şükrediyorum kızımızın ve senin varlığına, birlikte nefes aldığımıza. Dilerim; daha görecek nice güzel günlerimiz vardır. Günler kötü de olsa yan yana oldukça alt ederiz bir şekilde, buna yürekten inanıyorum; yeter ki 3 yıl önce tutulan söz yerde kalmasın ve o gün tuttuğumuz eli hiç bırakmayalım.  

Senin bendeki yerini anlatmaya ne sayfalar yeter ne de ömrüm; ama bilirim sen her şeyimi bilirsin, kendinden. Şimdi sana bir kez daha SÖZ veriyorum: Bizden, ailemizden ve seni sevmekten hiçbir zaman, hiçbir koşulda, asla vazgeçmeyeceğim. Seni seviyorum ‘İYİ Kİ’m. İyi ki varsın sen.