Hiçbir zaman tam olarak kaybetmedim aslında umudumu. Sadece bulamadığım ve varlığını unuttuğum zamanlar oldu. Umut ettiklerim yerini bulmasaydı hem, şu an bulunduğum yerde yazabiliyor olur muydum bu satırları? Evde beni bekleyen dünya güzeli bir kızım olur muydu ya da her adımımda bana destek olan bir hayat arkadaşım, can yoldaşım?             Umutsuzluğa kapılmak, insanın kurtlarından…